Waarom Mica
Claude kent jouw systemen niet
Claude kan veel, maar weet niets van je mail, je issues of je boekhouding. Een koppeling lost dat op. Een koppeling die zomaar alles mag lezen en wijzigen, wil je ook niet.
Daarom bouw ik Mica met een paar vaste spelregels: eerst een proef en dan pas echt, ingrijpende acties vragen om bevestiging, en Mica verstuurt nooit zelf e-mail.
Het is een vervolg op een eerdere, eigen versie die met Gmail en GitHub werkte. Ik begin bewust opnieuw, in kleine stappen, omdat ik zelf wil begrijpen wat er in zit. Als ik het aan anderen laat gebruiken, moet ik kunnen uitleggen wat het doet.
Het verhaal tot nu toe
Van ontwerp naar een eerste tool
Ik ben business analist, geen softwareontwikkelaar. Ik bouw Mica samen met Claude: ik bepaal wat het moet doen, Claude helpt met uitleg en controleert mee. Ik controleer zelf of wat er staat klopt.
Eerst bedenken wat het moet doen
Voordat er iets gebouwd werd, schreef ik een ontwerp: wat mag Claude zien, wat mag het wijzigen en wat nooit. Ook wat Mica niet kan beloven staat erin, zoals wat iemand zelf in een chat intypt.
Klein beginnen
Het ontwerp heeft ruimte voor veel systemen. Ik bouw er pas een als iemand het echt nodig heeft. De eerste stap is een server met één tool, om te zien dat de hele keten werkt.
Zelf nalezen wat de officiële handleiding zegt
Ik liet me eerst een pakket installeren dat uit mijn vorige project kwam. Toen ik de officiële handleiding zelf naliep, bleek er een nieuwer en veel kleiner pakket te zijn. Het oude werkte nog steeds, maar ik stapte over. Hoe minder code van anderen, hoe minder ik hoef te vertrouwen.
Inpakken en installeren
Mica is nu een los pakket dat in Claude Desktop is geïnstalleerd. Ik heb gecontroleerd wat erin zit: alleen wat nodig is, en geen documenten of instellingen die er niet in horen.
Waar het draait
Op je eigen computer, niet op mijn server
Mica draait op de computer van de gebruiker, in Claude Desktop. Inloggegevens en sleutels blijven daar. Ik bewaar ze niet en ik kan er ook niet bij.
Dat is een bewuste keuze. Een server met de sleutels van alle klanten is een doelwit: wie daarbij kan, kan bij al hun mail en gegevens. Bewaar ik niets van klanten, dan kan er bij mij ook niets gestolen worden.
Het heeft een prijs. Een nieuwe versie installeer je zelf, en ik zie niet hoe Mica wordt gebruikt. Wil een klant het toch via een server, bijvoorbeeld voor ChatGPT of op een telefoon, dan bespreken we dat per klant. De sleutels blijven dan liefst bij jullie.
Eén ding blijft hetzelfde: wat Claude van Mica te lezen krijgt, ziet Claude. Daarom is het ook een spelregel wat Mica doorgeeft.
Vanaf het begin
Waar ik meteen voor koos
Dit waren de keuzes en spelregels waarmee ik begon. Klik op een blokje om te lezen waarom. Het label zegt of het al gebouwd is.
Later bedacht
Waar ik later over nadacht
Onderweg ging ik dingen opnieuw bekijken: soms omdat ik mezelf iets afvroeg, soms omdat ik zelf de handleiding naliep. Ze staan hier in de volgorde waarin ik ze koos.
Eerlijk vooraf
Waar Mica nu staat
Mica heeft op dit moment één tool, die alleen hallo zegt. Er is nog geen koppeling met mail, boekhouding of ander systeem, en dus ook nog niets wat je kunt gebruiken voor je werk.
De volgende stap is een eerste echte koppeling, eerst alleen lezen. Wijzigen komt daarna, met een proef en een bevestiging.
Wat ik niet kan beloven: dat wat iemand zelf in een chat typt, afgeschermd wordt. Daar hoort een duidelijke afspraak bij.